تكامل بينايي

تكامل بينايي

زمان تولد نوزادان ساختمان بینایی هنوز تكمیل نشده است و در سال های اول بعد از تولد این سیستم بینایی تکامل می یابد.از مهمترین وظیفه ی والدین دراین برهه از زمان کنترل وضعیت بینایی فرزند خود است که در حال تکامل می باشد و می تواند بسیار آسیب پذیر باشد. در صورت بروز کوچک ترین مشکل باید برای جلوگیری از به وجود آمدن بیشتر ناهنجاری ها سریع تر درمان را آغاز کرد.

بینایی در 3ماهگی

نوزادان پیش از هرچیزی تمام اجسامی را که متحرک هستند  می توانند ببینند..نوزادنی که نارس نیستند ، می توانند در همان هفته اول همه تغییرات در صورت افراد و مادر خود را تشخیص دهند حرکاتی مانند اخم،گریه،خنده و …

در این ایام هنوز نوزادان قادر به تشخیص رنگ نیستند و سیستم بینایی  برای درک  رنگ هنوز تکامل نیافته است .ساختمان بینایی در یک سال اول  به موازات هماهنگ شدن حرکت چشم ها برای تشخیص عمق در حال کامل شدن است. چشم های نوزادان در ماه های اول به سمت بیرون و یا داخل انحراف دارد و چشم ها بدون هماهنگی با یکدیگر حرکت می کنند که به آن استرابیسم می گویند. زیرا عضله های چشم نوزادان تازه متولد شده و شيرخواران ، نارس است. اگر استرابیسم بعد از سه یا چهارماهگی از بین نرود باید آن را جدی گرفت و با پزشک چشم پزشك مشورت شود.

بینایی در 4 تا 6 ماهگي

در این سن نوزاد باید بتواند به طرف اشیا دست دراز کند و به اشیايي که مقابل او قرار می دهند دست بزند. احتمال دارد در ابتدا دست کودک به جسم نرسد اما به تدریج درک نوزاد از عمق بیشتر شده و به این توانایی دست پیدا می کند.

تکامل-بیناییبینایی در 6 تا 8 ماهگی

در این سن نوراد میتواند اجسامی که از دور می بیند را تشخیص داده و به طرف آنها حرکت کند زیرا دیگر در این سن قادر به غلت زدن  و یا چهاردست و پا رفتن است.این کار را با نوزاد تمرین کنید تا توانایی او را بسنجید.

بینایی در  8تا 12 ماهگی

دراین سن باید بیشتر مراقب کودک باشد زیرا شروع به راه رفتن کرده است اما چون هنوز قادر به درک درست عمق اجسام نیست ممکن است نتواند ارتفاع را تشخیص بدهد و از پله و یا تخت به پایین ببیفتد.

علائم اختلالات بینایی در کودکان

پیش از سه و چهار ماهگی در برخی از موردها بهتر است که بینایی  نوزاد توسط پزشک مورد بررسی قرار بگیرد.از علائمی که پزشکان به آن دقت می کنند.:حرکت نکردن چشم ها پیش از سه ماهگی ، انحراف شديد چشم ها ،منحرف بودن هر دوچشم به طرف داخل و بی حرکت ماندن یک چشم در هنگام حرکت چشم دیگر.

بايد توجه داشت كه نوزادان نارس با مشکلات بیشتری مواجه هستند و تکامل بینایی در آنان مدت زمان بیشتری طول می کشد. احتمال مبتلا شدن به استرابيسم در این نوزادان سی درصد افزایش پیدا می کند.

استرابيسم در همان ابتدا باید درمان شود زیرا اگر به آن توجه نشود می تواند خسارت های جبران ناپذیری را برای  بینایی کودکان به وجود بیاورند.تنبلی چشم و  آمبليوپي ناشی از بی توجهی کردن به استرابيسم است.اگر بر اثر استرابيسم یکی از چشم های کودک عملکرد خوبی نداشته باشد و نتواند به درستی ببیند هماهنگی چشم ها برهم می ریزد.به دنبال آن اگر مغز نتواند از یکی از چشم ها تصویر را بگیرد پس از گذشت زمان دیگراز  هر گونه نشانه های ارسالی را چشم پوشی می کند و می توان گفت که فرد مبتلا به تنبلی چشم شده و دید آن کم کم کاهش پیدا می کند.

منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم

با تشکر مدیریت سایت کلینیک اطفال ارمغان

درباره نویسنده

armaghan
کلینیک اطفال ارمغان : اکسیژن تراپی ,کلینیک قلب کودکان, کلینیک مغز و اعصاب کودکان, کلینیک دندانپزشکی ,کلینیک گوش و حلق و بینی

لغو پاسخ دادن

دو × 4 =